مرکز مطالعات شيعه
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
Thursday 09 April 2020 - الخميس 16 شعبان 1441 - پنج شنبه 21 1 1399
 
 
مجموعه کتب
 
 
 
 
 
 
كتابخانه بزرگان دین
 

کتابهای حضرت امام خمینی ره

کتابهای شهید مطهری ره

کتابهای حجه السلام قرائتی

کتابهای آیت الله جوادی آملی 

کتابهای آیت الله مکارم شیرازی

 
 
 
 
 
فرقه هاي نوظهور
 
 
 
 
 
 
نمایش مطلب
 
  • اى كاش امروز روز آخر انتظار باشد  
  • 1391-08-03 18:50:43  
  • تعداد بازدید : 14   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  • اى كاش امروز روز آخر انتظار باشد

    نويسنده:رضا رسولى

    اشاره :

    رضا رسولى متولد 1354 از اهالى «حوزه» و كارشناس حقوق است. مقالات سياسى ـ فرهنگى و داستانهاى كوتاهش بسيار در مطبوعات منتشر شده است. او رتبه اول بخش داستان‏نويسى جوانان هشتمين نمايشگاه بين‏المللى قرآن كريم، رتبه برگزيده بخش داستان‏نويسى نخستين كنگره ادبيات بچه‏هاى مسجد، رتبه دوم داستان شانزدهمين جشنواره قرآنى دانشجويان سراسر كشور، رتبه سوم پنجمين دوره مسابقه‏هاى سراسرى قرآن و عترت در بخش نمايشنامه‏نويسى و بسيارى رتبه‏هاى ديگر را در همايشها و جشنواره‏هاى فرهنگى، كسب كرده است.

    از آثار منتشر شده وى مي‏توان به كتابهاى سلام بر سحر، سخاوت سرشار، شناسايى، نمايشنامه فانوس و زيارت آفتاب، اشاره كرد. همچنين آثارى همچون: مجموعه خاطره و داستان شهيد صياد شيرازى، سوره بچه‏هاى مسجد (ويژه نماز) را در دست انتشار دارد. رسولى با ابزار و عناصر داستان‏نويسى كاملاً آشناست؛ از سويى بر ادبيات دينى تسلط دارد و «محتوا» را مي‏شناسد و از ديگرسو با «تكنيك» قوى، آثارش را خواندنى مي‏سازد. وى از زائران گمنام خورشيد پنهان است، كه در سال عزت و افتخار حسينى، مجموعه داستان زيارت آفتاب را به رشته تحرير درآورده، عزم آن دارد در مجموعه‏هايى ديگر نيز دل به آفتاب بسپارد و از «موعود» بنگارد. باشد كه هماره از او مدد گيرد و خداى بزرگ، زيارتش را بپذيرد.

    * * *

    چرا داستان؟

    اگر منظورتان «قالب داستان» است، شايد اين موضوع به بزرگ‏ترين راهنما و مشوقم در زندگى باز گردد؛ مادر را مي‏گويم، كه هر چه دارم از مهربانى و حوصله اوست. همو كه محور اصلى مطالعاتش ادبيات داستانى است. البته مي‏دانيد من فيلمنامه و نمايشنامه نيز مي‏نگارم، اما به داستان‏نويسى علاقه بيشترى دارم و چنين مي‏پندارم كه بنده و تمام كسان وفادار به اين‏گونه ادبى از اقبالى خوش برخورداريم؛ زيرا بر اندام انديشه‏ها، جامه‏اى از جنس «قصه» مي‏پوشانيم و واگويه‏هاى خويش را به وادى داستان مي‏كشانيم.

    قرآن عزيز براى بيان مفاهيم و مددرساندن به ذهن بشر، زبان قصه را اختيار كرده و اين موضوع را به آشكارترين بيان در سوره «يوسف» آورده است. اما اگر مقصودتان پرداختن به مسأله انتظار و مهدويت در شكل داستان است، بايد بگويم انتظار، شيرين‏ترين قصه هستى و ماجرايى هزار و چند ده ساله است، كه اندوه، حسرت، اشتياق و اميد دلها را در خود انباشته و در طول اين دوران، فرازها و فرودها داشته است. انسان دوست دارد داستان هر چه زودتر «اوج» گيرد و گره‏گشايى صورت پذيرد. و براى حكايت ماجراى ديرين و دلنشين آن دلستان، چه قالبى بهتر از داستان؟

    چرا پرداختن به ادبيات دينى؟

    در دوران نوجوانى بيشتر داستانهايم موضوعاتى اجتماعى، نظير فقر، بيكارى، اعتياد و... داشت، اما در گذر زمان به ويژه پس از راه يافتن به حوزه علميه، با خود گفتم: چرا موضوعات دينى و مذهبى را، درونمايه آثارم قرار ندهم؟ هر چه هم روزگار بيشتر گذشت و پيشتر آمديم و شبيخون فرهنگى و هجوم افكار غير اسلامى وحتى ضد ارزشى را آشكارا ديدم، در تصيمم خويش جدي‏تر شدم؛ آنسان كه اكنون مدتهاست تمام موضوعهاى بدون درونمايه دينى را كنار گذاشته‏ام.

    در اين ميان، مي‏ماند يك دريغ بزرگ و يك افسوس عميق: اى كاش در آشنايى با ابزارها، شيوه‏ها و ساختارهاى ادبى ـ هنرى، توان و تسلط بيشترى داشتم، تا نوشته‏هايم از بعد ساختارى به جايگاه والاى مفاهيم مذهبى، نزديك‏تر مي‏شد. گذشته از اينها، فكر مي‏كنم دو عامل سبب گرديده تا دين و مذهب به عنوان گنجينه‏اى گرانبها براى اهل قلم و اصحاب انديشه تا هميشه روزگار درآيد؛ نخست اين كه از سوى آفريدگار فناناپذير هستى، بر بشر فرود آمده و بيش از حد تصور، قابليت استفاده دارد. عامل دوم، طراوت و تازگى مفاهيم دينى است؛ به گونه‏اى كه مي‏توان هر روز از آن، براى امروز و فردا، بهره جست.

    مي‏گويند: بنابر آيين و آداب معنوى براى نگارش در چنين حيطه‏هايى بايد وضو داشت، رو به قبله نگاشت و... حتما شما نيز...؟

    از آن پرسشهاى آسان و سخت است؛ هم پاسخش ساده است؛ هم گفتن اين سادگى، سخت! خلاصه كلام، اين كه نوشتن با جسمى بي‏وضو و بي‏آن‏كه در مسير مدار زمين قرار بگيريم، همانند نهادن آيينه صيقل نزده در برابر تابش خورشيد است. در اين حال چگونه و تا چه اندازه مي‏توان انتظار انعكاس شفاف و كامل نور را داشت؟

    چرا «زيارت آفتاب»؟

    نام نخست اين داستان «هميشه مهربان» و اسم مجموعه نيز «عطر گل نرگس» بود، كه بنا بر پيشنهاد ناشر به دليل كليشه‏اى بودن اين عنوان در آثار ادبى ـ هنرى با موضوع مهدويت از آن، صرف‏نظر كردم. از طرف ديگر، «هميشه مهربان» بيشتر با حال و هواى «نوجوانان» تناسب دارد، در حالى كه مخاطبان من جوانان و بزرگسالانند. سرانجام، «زيارت آفتاب» را برگزيدم و از اين انتخاب خرسندم؛ چرا كه حضرت امام مهدي(عج)، در روايات امامان معصوم(ع) به «خورشيد پشت ابر» تشبيه شده‏اند.

    زيارت آفتاب، زيباست؟

    حتما زيباست، مگر آن‏كه دوستي‏مان با نور و روشنايى به پايان رسيده باشد؛ كه خدا نياورد، آن روز را!

    پيشنهادهاتان براى نويسندگان جوان؟

    كاشكى اين مسئله را از نويسنده‏اى «پير» كار مي‏پرسيديد، نه من؛ كه هنوز جوانم؛ چه از نگاه برگهاى تقويم، و چه از ديد پيشينه آثار. از خوب خواندن و خواندن نوشته‏هاى خوب، زياد نوشتن، حوصله داشتن، شتاب نكردن براى چاپ آثار، سپردن نوشته‏ها به افراد صاحب‏نظر و با سليقه براى بررسى و اظهارنظر، و با هدف نوشتن، نمي‏توان چشم پوشيد. پيشنهاد مشخصم نيز اين است كه فرصت نگاشتن براى دين، از دين و درباره دين را از دست ندهند. البته دين و ادبيات دينى فقط آثار مربوط به نماز، روزه، تاريخ اسلام و همانند اين موضوعهاى گرانسنگ را دربر نمي‏گيرد، بلكه مهربانى، تلاش براى ساختن جامعه‏اى سربلند، صداقت و پاكى در فعاليتها و روابط اجتماعى و فداكارى براى برپايى ارزشها، از موضوعات مهم و دست‏مايه‏هاى آثار ادبى ـ هنري‏اند.

    احساستان درباره امام زمان؟

    ببخشيد، اما اين پرسش از جمله سؤالهاى تكرارى است! بگذاريد بي‏پرده بگويم: دوست دارم بدانم احساس حضرتش(ع) درباره ما چيست؟ ما را چگونه مي‏بينند؟ وقتى به سمت ما نگاه مي‏كنند، لبخند بر لب دارند، يا دل‏آزرده از كوتاهي‏هامان در عصر انتظار، رو به ديگر سو مي‏گردانند؟ هيچ‏كدام از اينها را نمي‏دانم، ولى دوست دارم بدانند هر چند چنان كه مي‏خواهد و بايد، نيستيم، با تمام وجود دوستش داريم و وجودش را حس مي‏كنيم؛ كه اگر نبود، اوضاع گونه‏اى ديگر بود. دوست دارم بدانند او را اميد آخر مي‏دانيم... اى كاش امروز، روز آخر انتظار باشد!

    و دعايتان براى موعوديان؟

    اميد كه همچنان پابرجا، پايدار و بانشاط باشند، و در بيكران انتظار، سوار بر زورق ذوق و انديشه، تا رسيدن به ساحل دولت دوست؛ ان‏شاءاللّه‏

    منبع : نشريه موعود جوان، شماره 26

    رضا رسولى  
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :
     
     
     
    ليست مقالات
     
     
     
     

    درباره ما | تماس باما  |  نقشه سایت |خبرخوان

    هرگونه کپی برداری ازسایت محفوظ می باشد فقط با ذکر منبع مانعی ندارد