مرکز مطالعات شيعه
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
Saturday 30 May 2020 - السبت 07 شوال 1441 - شنبه 10 3 1399
 
 
مجموعه کتب
 
 
 
 
 
 
كتابخانه بزرگان دین
 

کتابهای حضرت امام خمینی ره

کتابهای شهید مطهری ره

کتابهای حجه السلام قرائتی

کتابهای آیت الله جوادی آملی 

کتابهای آیت الله مکارم شیرازی

 
 
 
 
 
فرقه هاي نوظهور
 
 
 
 
 
 
نمایش مطلب
 
  • گلستان بقيع  
  • 1391-08-04 7:48:8  
  • تعداد بازدید : 15   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  •  

    گلستان بقيع

     

    نويسنده:محمدحسين بهجتى

     

    بس که پنهان گشته گل در زير دامان بقيع   بوى گل مي‏آيد از چاک گريبان بقيع

     

    مرغ شب درسوگ گلهايي‏که بر اين خاک‏ريخت     از سر شب تا سحر، باشد غزلخوان بقيع

     

    ناله‏هاى حضرت زهرا هنوز آيد به گوش       از فضاى حسرت آلودِ غم افشان بقيع

     

    گوش ده تا گريه زار على را بشنوى   نيمه شبها از دل خونين و حيران بقيع

     

    اين حريم عشق دارد عقده‏ها پنهان به دل   شعله‏ها سر مي‏کشد از جان سوزان بقيع

     

    از دل هر ذرّه بينى جلوه‏گر صد آفتاب گر شکافى ذرّه ذرّه خاکِ رخشان بقيع

     

    هر گل اينجا دارد از خون جگر نقش و نگار   وه چه خوش رنگ است گلهاى گلستان بقيع

     

    بسته‏ام پيمان الفت با مزار عاشقان خورده عمق جان من پيوند با جان بقيع

     

    اى وليّ حق، تسلاّ بخشِ دلهاى حزين       خيز و سامان ده به گلزار پريشان بقيع

     

    سينه اين خاکِ گلگون، هست مالامالِ درد کوش اى غمخوار رنجوران به درمان بقيع

     

    اى جهان آباد کن، برخيز و مهر و داد کن     بازکن آباد از نو، کوى ويران بقيع

     

    چون ببيند هر غروبش مات و خاموش و غريب       سيلِ خون ريزد «شفق» از دل به دامان بقيع

    گفت و گويى با بقيع

     

    استاد محمّد على مجاهدى «پروانه»

     

    باز کن بر روى من آغوش جان را اى بقيع    تا ببينم دوست دارى ميهمان را اى بقيع

     

    خاکى امّا برتر از افلاک دارى جايگاه   در تو مي‏بينم شکوهِ آسمان را اى بقيع

     

    پنج خورشيدِ جهان افروز در دامان تست     کرده‏اى رشک فلک اين خاکدان را اى بقيع

     

    مي‏رسيم از گرد ره با کوله بار اشک و آه     بار ده اين کاروانِ خسته جان را اى بقيع

     

    بيت الاحزان بود و زهرا، هيچ کس باور نداشت     تا کنند از او دريغ آن سايبان را اى بقيع

     

    عاقبت از جور گلچين، سايه اين گل شکست       در بهاران ديد تاراج خزان را اى بقيع

     

    گرچه باغ ياس او پُر شد ز گلهاى کبود        با على، زهرا نگفت اين داستان را اى بقيع

     

    سيلى گلچين چو گردد با رخ گل آشنا        بلبل از کف مي‏دهد تاب و توان را اى بقيع

     

    حامل وحى الهى، گاهِ ابلاغ پيام       بوسه مي‏زد بارها آن آستان را اى بقيع

     

    اى دريغا روز روشن، دشمنِ آتش فروز        بى امان مي‏سوخت آن دارالأمان را اى بقيع

     

    قهر دشمن آنقدر دامن به آتش زد، که سوخت     عاقبت آن طاير عرش آشيان را اى بقيع

     

    اى دريغا در ميان شعله، صاحبخانه سوخت         سوخت اين ناخوانده مهمان، ميزبان را اى بقيع

     

    ديگر از آن شب على از درد، آرامى نداشت         داده بود از دست چون آرام جان را اى بقيع

     

    با دلى لرزان، ز بلبل پيکر گل را گرفت         ياد دارى گريه‏هاى باغبان را اى بقيع

     

    لرزه مي‏افتد به جانت، تا که مي‏آرى به ياد لرزش آن دست‏هاى مهربان را اى بقيع

     

    جز تو غم‏هاى على را هيچ کس باور نکرد   مي‏کشى بر دوش خود بارى گران را اى بقيع

     

    بازگو با ما، مزار کعبه دلها کجاست    در کجا کردى نهان آن بي‏نشان را اى بقيع

     

    قطره‏اى، اما در آغوش تو دريا خفته است   کرده‏اى پنهان تو موجى بيکران را اى بقيع

     

    چشم تو خون گريد و «پروانه» مي‏داند کجاست    چشمه جوشان اين اشکِ روان را اى بقيع

    منبع :کوثر ، تابستان 1382، شماره 58ش

    محمد حسين بهجتي  
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :
     
     
     
    ليست مقالات
     
     
     
     

    درباره ما | تماس باما  |  نقشه سایت |خبرخوان

    هرگونه کپی برداری ازسایت محفوظ می باشد فقط با ذکر منبع مانعی ندارد