مرکز مطالعات شيعه
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
Friday 03 July 2020 - الجمعة 12 ذو القعدة 1441 - جمعه 13 4 1399
 
 
مجموعه کتب
 
 
 
 
 
 
كتابخانه بزرگان دین
 

کتابهای حضرت امام خمینی ره

کتابهای شهید مطهری ره

کتابهای حجه السلام قرائتی

کتابهای آیت الله جوادی آملی 

کتابهای آیت الله مکارم شیرازی

 
 
 
 
 
فرقه هاي نوظهور
 
 
 
 
 
 
نمایش مطلب
 
  • سيد محمدحسين بهجت تبريزى متخلص به شهريار ( 1367 – 1285) هـ ش  
  • 1391-08-04 17:19:32  
  • تعداد بازدید : 17   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  • سيد محمدحسين بهجت تبريزى متخلص به شهريار ( 1367 – 1285) هـ ش

    زندگينامه:

    شهريار در سال 1285 هـ ش در روستاى خشکناب در بخش قره‌چمن آذربايجان ايران در اطراف تبريز متولد شد. پدرش حاج مير آقا خشگنابى بود که در تبريز وکيل بود. پس از پايان سيکل اول متوسطه در تبريز در سال 1300 براى ادامه تحصيل از تبريز به تهران رفت و در مدرسه دارالفنون (تا 1303) و پس از آن در رشته علوم پزشکى ادامه تحصيل داد. قبل از گرفتن مدرک دکترى «به علل ناراحتى خيال و پيش‌آمدهاى ناگوار  ديگر» ترک تحصيل کرد و پس از سفرى چهارساله به مشهد مقدس  به نيت مجاورت با حضرت ثامن الحجج و کار در اداره ثبت اسناد مشهد و نيشابور، به تهران بازگشت و در سال 1315 در بانک کشاورزى استخدام شد و پس از مدتى به تبريز منتقل گرديد.

     از شعرهاى معروف او مي‌توان از على اى هماى رحمت  و حيدر بابايه سلام يعنى سلام بر حيدر بابا (منظور شاعر مولاى متقيان حضرت اميرالمومنين امام علي عليه السلام ) نام برد.

    شهرت علمى و فرهنگي: شاعر اهل بيت (عليهم السلام)

    اشعار ولايي استاد شهريار

    عمق تعلقات به اهل بيت (ع) و توجهات مذهبى خانواده و نيز شخص استادشهريار به حدى است که عشق به ائمه اطهار عليهم ‌السلام در بسيارى از اشعارش عيناً آشکار است.

    او در مدح حضرت رسول اکرم صلي‌ الله‌ عليه‌ وآله ‌وسلم مى فرمايد:

    ستون عرش خدا قائم ازقيام محمد    *****   ببين که سر بکجا مى کشد مقام محمد

    بجز فرشته عرش آسمان وحي الهى  *****   پرنده پر نتوان زد به بام محمد

    به کارنامه منشور آسمانى قرآ ن    *****    که نقش مهر نبوت بود بنام محمد...

    شهريار در شعر  يا على عليه‌السلام در مورد حضرت امير المومنين عليه‌السلاممى فرمايد:

    مستمندم بسته زنجير و زندان ياعلى    *****    دستگيراى دستگير مستمندان يا علي

    بندى زندان روباهانم اي شير خدا    *****    مي جوم زنجير زندان را به دندان يا علي

    آيت الله مرعشي نجفي (ره)  و شعر علي اي هماي رحمت (سروده  شهريار)

    آيت الله العظمي مرعشي نجفي (ره) بارها مي فرمودند شبي توسلي پيدا کردم تا يکي از اولياي خدا را در خواب ببينم . آن شب در عالم خواب , ديدم که در زاويه مسجد کوفه نشسته ام و وجود مبارک اميرالمومنين امام علي (عليه السلام) با جمعي حضور دارند .

    حضرت فرمودند : شاعران اهل بيت را بياوريد . ديدم چند تن از شاعران عرب را آوردند . فرمودند : شاعران فارسي زبان را نيز بياوريد . آن گاه محتشم و جند تن از شاعران فارسي زبان آمدند . فرمودند : شهريار ما کجاست ؟ شهريار آمد . حضرت خطاب به شهريار فرمودند : شعرت را بخوان ! شهريار

     اين  شعر را خواند :

    علي اي هماي رحمت تو چه آيتي خدا را                                         که به ما سوا فکندي همه سايه هما را

    دل اگر خداشناسي همه در رخ علي بين                                          به علي شناختم من به خدا قسم خدا را

    به خدا که در دو عالم اثر از فنا نماند                                              چو علي گرفته باشد سر چشمه بقا را

    مگر اي سحاب رحمت تو بباري ار نه دوزخ                               به شرار قهر سوزد همه جان ما سوا را

    برو اي گداي مسکين در خانه علي زن                                        که نگين پادشاهي دهد از کرم گدا را

    به جز از علي که گويد به پسر که قاتل من                                  چو اسير توست اکنون به اسير کن مدارا

    به جز از علي که آرد پسري ابولعجائب                                     که علم کند به عالم  شهداي کربلا را

    چو به دوست عهد بندد زميان پاکبازان                                    چو علي که مي تواند که  بسر برد وفا را

    نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت                                 متحيرم چه نامم شه ملک لا فتي را

    به دوچشم خونفشانم هله اي نسيم رحمت                                   که زکوي او غباري به من آر توتيا را

    به اميد آن که شايد برسد به خاک پايت                                    چه پيامها سپردم همه سوز دل صبا را

    چو تويي قضاي گردان به دعاي مستمندان                                 که زجان ما بگردان ره آفت قضا را

    چه زنم چو ناي هر دم زنواي شوق او دم                              که لسان غيب خوشتر بنوازد اين نوا را

    همه شب در اين اميدم که نسيم صبحگاهي                                       به پيام آشنايي بنوازد آشنا را

    زنواي مرغ ياحق بشنو که در دل شب                                غم دل به دوست گفتن چه خوشست شهريارا

    آيت الله العظمي مرعشي نجفي فرمودند : وقتي شعر شهريار تمام شد از خواب بيدار شدم چون من شهريار را نديده بودم , فرداي آن روز پرسيدم که شهريار شاعر کيست ؟

    گفتند : شاعري است که در تبريز زندگي مي کند . گفتم از جانب من او را دعوت کنيد که به قم نزد من بيايد . چند روز بعد شهريار آمد . ديدم همان کسي است که من او را در خواب در حضور حضرت اميرالمومنين علي  (ع) ديده ام. از او پرسيدم : اين شعر « علي اي هماي رحمت » را کي ساخته اي ؟ شهريار با حالت تعجب از من سوال کرد که شما از کجا خبر داريد که من اين شعر را ساخته ام ؟ چون من نه اين شعر را به کسي داده ام و نه درباره آن با کسي صحبت کرده ام .

    مرحوم آيت الله العضمي مرعشي نجفي به شهريار مي فرمايند : چند شب قبل من خواب ديدم که در مسجد کوفه هستم و حضرت اميرالمومنين علي ( ع ) تشريف دارند . حضرت  شاعران اهل بيت عليهم السلام را احضار فرمودند : ابتدا شاعران عرب آمدند . سپس فرمودند : شاعران فارسي زبان را بگوييد بيايند . آنها نيز آمدند . بعد فرمودند شهريار ما کجاست ؟ شهريار را بياوريد ! و شما هم آمديد . آن گاه حضرت فرمودند : شهريار شعرت را بخوان ! و شما شعري که مطلع آن را به ياد دارم خوانديد . شهريار فوق العاده منقلب مي شود و مي گويد : من فلان شب اين شعر را ساخته ام و همان طور که قبلا عرض کردم . تا کنون کسي را در جريان سرودن اين شعر قرار نداده ام .

    آيت الله مرعشي نجفي فرمودند : وقتي شهريار تاريخ و ساعت سرودن شعر را گفت , معلوم شد مقارن ساعتي که شهريار آخرين مصرع شعر خود را تمام کرده , من آن خواب را ديده ام .

    ايشان چندين بار به دنبال نقل اين خواب فرمودند : يقينا در سرودن اين غزل  به شهريار الهام شده که توانسته است چنين غزلي به اين مضامين عالي بسرايد . البته خودش هم از فرزندان فاطمه زهرا (سلام الله عليها) است و

    خوشا به حال شهريار که مورد توجه و عنايت جدش قرار گرفته است . آري ،  اين بزرگواران  خاندان کرم هستند وهمه ما در ذيل عنايات آنان به سر مي بريم .

    شهريار جانسوزترين اشعار خود را تقديم به حضرت سيد الشهداء عليه‌السلام و حماسه ابدى او کرده است:

    شيعيان ديگر هواى نينوا دارد حسين     *****    روى دل با کاروان کربلا دارد حسين

    ازحريم کعبه جدش به اشکي شست دست    *****   مروه پشت سرنهاداماصفا دارد حسين....

    وفات

    استاد  شهريار سرانجام پس از سپرى نمودن يک دوره بيمارى ، در سال  1367 در بيمارستان مهر تهران  ديده  از جهان فانى فرو بست و پس از انتقال پيکر ايشان  به تبريز شهر عاشقان ولايت اهل بيت عليهم السلام در مقبره شعرا ء اين  شهر طى تشريفات خاصى به خاک سپرده شد.

    شب و على

    على آن شير خدا شاه عرب

    الفتى داشته با آن دل شب

    شب ز اسرار على آگاهست

    دل شب محرم سر الله است

    شب على ديد و به نزديكى ديد

    گرچه او نيز به تاريكى ديد

    شب شنفته است مناجات على

    جوشش چشمه عشق ازلى

    شاه را ديد و به نوشينى خواب

    روى بر سينه ديوار خراب

    قلعه بانى كه به قصر افلاك

    سر دهد ناله زندانى خاك

    اشگبارى كه چون شمع بيزار

    ميفشاند زر و ميگريد زار

    دردمندى كه چولب بگشايد

    در و ديوار به زنهار آيد

    كلماتى چون در آويزه گوش

    مسجد كوفه هنوزش مدهوش

    فجر تا سينه آفاق شكافت

    چشم بيدار على خفته نيافت

    روزه‏دارى كه به مهر اسحار

    بشكند نان جوين افطار

    ناشناسى كه بتاريكى شب

    ميبرد شام يتيمان عرب

    پادشاهى كه به شب برقع پوش

    ميكشد بار گدايان بر دوش

    تا نشد پردگى آن سر جلى

    نشد افشا كه على بود على

    شاهبازى كه ببال و پر راز

    ميكند در ابديت پرواز

    شهسوارى كه ببرق شمشير

    دردل شب بشكافد دل شير

    عشقبازى كه هم آغوش خطر

    خفت در جايگه پيغمبر

    آن دم صبح قيامت تاثير

    حلقه در شد از او دامنگير

    دست در دامن مولا زد در

    كه على بگذر و از ما مگذر

    شال شه واشد و دامن بگرو

    زينبش دست‏بدامان كه مرو

    شال مى‏بست و ندائى مبهم

    كه كمر بند شهادت محكم

    پيشنوائى كه ز شوق ديدار

    ميكند قاتل خود را بيدار

    ماه محراب عبوديت‏حق

    سر به محراب عبادت مشتق

    ميزند پس لب او كاسه شير

    ميكند چشم اشارت باسير

    چه اسيرى كه همان قاتل اوست

    تو خدائى مگر اى دشمن دوست

    در جهانى همه شور و همه شر

    ها على بشر كيف بشر

    كفن از گريه غسال خجل

    پيرهن از رخ وصال خجل

    شبروان مست ولاى تو على

    جان عالم بفداى تو على

    برگرفته از سايت ال البيت  
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :
     
     
     
    ليست مقالات
     
     
     
     

    درباره ما | تماس باما  |  نقشه سایت |خبرخوان

    هرگونه کپی برداری ازسایت محفوظ می باشد فقط با ذکر منبع مانعی ندارد